Podróże zawsze kojarzyły mi się z oszczędzaniem sporej kwoty na to, aby spędzić tydzień wyczekanych wakacji nad morzem, w górach lub za granicą. I chociaż lubię odwiedzać nowe miejsca, to muszę przyznać, że nie jestem typem podróżniczki. Coroczne wyjazdy do nowego kraju nie są dla mnie największym priorytetem.
I chyba właśnie dlatego tak bardzo upodobałam sobie mikrowyprawy. To odkrycie zmieniło całkowicie moje podejście do podróżowania. Minimalizm może dotyczyć nie tylko rzeczy, które mam w szafie, ale też sposobu, w jaki planuję odpoczynek. Mikrowyprawę potrafię zorganizować sobie nawet w rodzinnym mieście, jednak najlepszym rozwiązaniem jest dla mnie dwudniowa wycieczka w plener. Takie podróże sprawiają, że łapię oddech. W takich miejscach moja głowa naprawdę potrafi się zresetować. Czasem nawet bardziej niż po tygodniu w hotelowym kurorcie.
Moja pierwsza prawdziwa mikrowyprawa
W tym roku zaliczyłam dwudniowy wypad na biwak połączony z kajakami. Zaledwie godzinę jazdy od mojego miasta znalazłam camping „Zakole Regi”. Zaliczyłam tam nocleg pod namiotem, ognisko, grilla, gry karciane i wiele innych aktywności, dzięki którym mogłam oderwać się od cyfrowego świata. Zdecydowałam się na to miejsce, ponieważ było przyjazne psom, ale przede wszystkim miało prysznic, toaletę oraz niewielką kuchnię. Co tu dużo mówić – lubię naturę, ale mam też swoje miejskie przyzwyczajenia.
Dlaczego mikrowyprawy to strzał w dziesiątkę
Za co lubię takie krótkie podróże?
- Niski koszt organizacji wycieczki – mikrowyprawa może wynieść nawet 0 złotych. Jeśli jednak decydujemy się na wykupienie kajaków lub miejsca na biwak, to po podzieleniu kosztów przez wszystkich uczestników wyprawy ostateczny rachunek jest bardzo niski. Na takich wyprawach odpadają też często posiłki w restauracjach, a królują przeważnie zupki chińskie i chleb z pasztetem – i to już samo w sobie mocno oszczędza nasz budżet.
- Brak długich przygotowań – dalekie podróże mnie męczą, a samo pakowanie i organizacja zamiast ekscytacji zawsze wywołują odrobinę stresu. Taki szybki wypad poza miasto często może być spontanicznym wydarzeniem. Nie muszę planować urlopu miesiącami wcześniej, nie stresować się pogodą czy opóźnieniami lotów.
- Daję odpocząć głowie – spędzanie czasu w naturze, z dala od szumu miasta i powiadomień w telefonie, potrafi zdziałać cuda.
- Możliwość wypadu z psem, bez kombinowania z zostawianiem ukochanego czworonoga u znajomych.
Odkryłam też, że mikrowyprawy doskonale wpisują się w filozofię szafy kapsułowej – można spakować się do małego plecaka, zabrać tylko to, czego naprawdę potrzebujesz, i cieszyć się prostotą. Nie ma presji na eleganckie stroje czy gadżety turystyczne – wystarczy wygodne ubrania i podstawowe rzeczy.
Presja na „prawdziwe” wakacje kontra rzeczywistość
To, co teraz powiem, może wydawać się dość kontrowersyjne. Uważam, że zbyt dużo osób skupia się obsesyjnie na jednej wielkiej wycieczce w roku. Mam wrażenie, że wiele ludzi koncentruje się na tym, aby oszczędzić na wycieczkę do Grecji, Turcji lub Egiptu, a presja na uzbieranie pieniędzy na jeden tydzień wyjazdu jest tak ogromna, że zamykają się na inne możliwości odpoczynku przez resztę roku. I oczywiście zdaję sobie sprawę z tego, że można uwielbiać all inclusive z drinkiem przy basenie, i oszczędzanie na taki wypad ma jak największy sens. Jednak wcale nie trzeba zamykać się na to, co mamy pod nosem.
Wycieczki rowerowe najpiękniejszymi szlakami regionu, spływy kajakowe, wypad nad jeziorko – fakt, że coś nie trwa tygodnia, nie musi od razu oznaczać, że nie możemy tego włożyć w kategorię „wakacji”. Prawdziwy odpoczynek nie musi być drogi, egzotyczny i trwać co najmniej tydzień. Czasem krótka, ale intensywna mikrowyprawa daje więcej radości i energii niż dwa tygodnie w zatłoczonym kurorcie.
Przeczytaj również: Chodź ze mną na mikrowyprawę
Minimalizm w podróżowaniu
Mikrowyprawy to także forma minimalizmu w podróżowaniu. Zamiast gromadzić doświadczenia jak znaczki w albumie, skupiam się na jakości, nie na ilości. Zamiast stresować się organizacją wielkiej wyprawy raz do roku, pozwalam sobie na regularne, małe odświeżanie w naturze. To podejście sprawia, że nie czekam na wakacje jak na zbawienie, ale cieszę się drobnymi przyjemnościami przez cały rok.
Przeczytaj również: Mój weekend w jurcie
Odkryłam, że mikrowyprawy uczą też wdzięczności za proste rzeczy. Wieczorne ognisko, śpiew ptaków o poranku, smak herbaty parzonej na kuchence turystycznej. W świecie, który ciągle przekonuje nas, że potrzebujemy więcej, dalej, drożej, takie doświadczenia są jak powrót do podstaw. Przypominają, że szczęście nie leży w egzotycznych miejscach czy luksusowych hotelach, ale w umiejętności zatrzymania się i doceniania tego, co mamy w zasięgu ręki.
To nie znaczy, że rezygnuję z marzeń o dalekich podróżach. Oznaczy to, że nie uzależniam swojego dobrego samopoczucia od jednej wielkiej wyprawy w roku. Mikrowyprawy to dowód na to, że minimalistyczne podejście do życia może wzbogacić nasze doświadczenia, zamiast je ograniczać.
A ty? Jak wyglądają twoje sposoby na odpoczynek?
